ஞாயிற்றுக் கிழமை

காலையில் எழுந்து தெருவிற்கு வந்தால்
வேலையினால் முகம் நசுக்கப் பட்ட மனிதர்கள்
தற்காலிக ஆசுவாசத்துடன் ஊர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்
கொஞ்சம் படிக்க முடிந்தது
மாடுகள் சுகமாகத் திரிந்து கொண்டிருக்கின்றன
மதிய வெயிலில்
பேப்பர் பொறுக்கும் சிறுவர் சிறுமிகளுக்கு
விடுமுறை இல்லை போலும்
வியர்வை வழிய பார வண்டியை
இழுத்துப் போகிறார்
கறிய பெரியவர் ஒருவர்
மின் விசிறிக் காற்று உடலைத் தழுவ
என் அறை ஜன்னல் வழியாக
அவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்
மதியத் தூக்கத்தின் பின் முழித்துப் பார்த்தால்
தொலைக்காட்சி சினிமாவை
சந்துஷ்டியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்
ஒரு நாள் விடுமுறை
என்பதைத் தவிர விசேஷமாய் ஒன்றுமில்லை
உலக மக்கள் அமைதியாகவே இருக்கிறார்கள்

சத்தங்கள்

என் மூச்சுச் சத்தமே
பிறர் சத்தம் போல் கேட்பதிலிருந்து
எவ்வளவு விதம் விதமான சத்தங்கள்
பக்கத்து அறை அப்பாவின்
சுகமான குறட்டை ஒலி எரிச்சலூட்டுகிறது
பஸ்களின் இரைச்சலும்
காகங்களில் கரைசலும்
கேட்கவே முடிவதில்லை
போதாக் குறைக்கு லொடக் லொடக்கென்று
சத்தமிடும் மின் விசிறி வேறு
என்ன வேலை செய்திருக்கிறாய் என
அதிகாரி இரைந்து விட்டுப் போனது
தனிக் கதை
கூர்ந்து கவனித்தால்
கிளைகள் அசையும் சத்தம் கூடக் கேட்கிறது
போனஸாகத் தெருவில் புலம்பிக் கொண்டே
போகும் குடிகாரனின் சத்தம்
சத்தங்களிலிருந்து தப்பிக்க என்ன
செய்வதென்று யோசித்தபடியே
கண்களை மூடினேன்
சத்தங்களும் அடங்கின

(மாலைக் கதிர் டிசம்பர் 1995ல் வெளியானது)

வாயூரிசம்

டிசைனர் ஆடையுடுத்தி
பெர்ஃப்யூமை அப்பிக் கொண்டு
பாட்டொன்றை முணுமுணுத்து
மாருதியில் விர்ரென்று செல்வான்
எதிர்ப்படும் கீரைக்காரியின்
விலகிய
முலையைப் பார்த்தபடி

லுங்கியை மடித்துக் கட்டி
புதிதாக வாங்கிய
(காலைக் கடிக்கும்)
செருப்பைத் திட்டியபடி
பக்கவாட்டில் நடக்கும்
வெள்ளைக்காரியின்
முலை பார்த்து
எச்சில் முழுங்குவேன்
நான்

டிலானேயின்
ஆர்ஃபிசத்தை
வியந்தபடி நிமிர்ந்தால்
உன் பார்வையில் படும்
எதிர் வீட்டு ஜன்னலின்
திரை விலகிய -
ஆடை மாற்றல்

உள்-வெளி பற்றி இரு கவிதைகள்

நீ வேறு
கதைவைத் தட்டாதே
எனக்குள் இருக்கும்
நான்
வெளியில் இருக்கும்
உலகம்
தடைப் பட்டிருக்கிறது
வாழ்க்கை
இதில் நீ வேறா.?

*

உள்ளே இருக்கும்
புறாக்கள்
பறந்து போய்விடுகின்றன
முக்கியமாக
விஜி, சுப்ரமணி
வெளியே இருந்தும்
சில புறாக்கள்
உள்ளே சென்று விடுகின்றன

(நடு கல் ஏப்ரல் 1994ல் வெளியானது)